x

ถ้าพูดแบบลำเอียงสักนิด สำหรับ ‘Sad Beauty เพื่อนฉัน ฝันสลาย’ เป็นภาพยนตร์ที่เราค่อนข้างจะเอาใจช่วย และพยายามไม่คาดหวังว่ามันจะดีมาก ๆ แต่ก็ยังอยากเชียร์ อุปมาไม่ต่างจาการเชียร์ทีมรักอย่างแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ที่วันไหนฟอร์มไม่ดี เราก็ยังอยากเอาใจช่วยให้เอาตัวรอดในเกมนั้น ๆ ได้
 
‘Sad Beauty เพื่อนฉัน ฝันสลาย’ ก็ไม่ต่างกัน นี่เป็นงานกำกับและเขียนของตั๊ก บงกช เบญจรงคกุล ซึ่งก่อนหน้านี้เธอก็มีงานกำกับมาบ้าง แต่เอาจริง ๆ ชั่วโมงบินไม่สูงเท่าไหร่ เลยน่าสนใจว่าทีมงานรายรอบเธออย่าง ลี ชาตะเมธีกุล (ตัดต่อ) และ ก้องเกียรติ โขมศิริ (ควบคุมการสร้าง) บวกกับทีมนักแสดง จะมาช่วยเรื่องทิศทางให้หนังเล่าเรื่องได้ชัดเจนขึ้น อ้าว...มาลุ้นกันเร็วว่าหนังจะไปยังไง
 
ชัดเจนว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้พูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ของเพื่อนสองคน นั่นคือ โย (โฟร์เร้นซ์ เฟร์เว่อร์) และ พิม (ภัควดี เพ็งสุวรรณ) ซึ่งชีวิตแตกต่างกันอย่างสุดขั้ว โยเป็นดาราที่กำลังจะตกกระป๋องเพราะอารมณ์ร้อนของเธอ ส่วนพิม เป็นเด็กสาวธรรมดาที่ไม่มีอะไรพิเศษ แล้วความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็นำพาไปสู่การฆาตกรรมและการเดินทางไกลแบบหนังโร้ดมูฟวีของคนทั้งสองคนในที่สุด
 
โจทย์ใหญ่ของหนังเรื่องนี้ คือการทำให้คนดูเชื่อว่า ตัวละครทั้งสองคนที่ต่างกันมาก ๆ สนิทกันจริง ๆ ซึ่งแม้จะขัดหูกับบทสนทนาของพิมอยู่บ้างเพราะดูจะคร่อมจังหวะตลอดเวลา แต่เชื่อว่าในชีวิตจริงมันก็คงมีคนพูดในจังหวะแบบนี้นั่นแหล่ะเลยไม่ติดใจตรงจุดนี้ แต่การเข้าทำตรงจุดนี้ของหนังมันดูมีความเป็น “ห้วง ๆ” บางห้วงทำให้เราเชื่อว่ามันน่าจะสนิทกันจริง แต่บางห้วงความรู้สึกแบบนี้กลับหายไปเฉย ๆ
 
 
ถ้ามองในภาพย่อยของหนัง มันมีโมเมนต์อะไรหลายอย่างที่น่าสนใจอยู่ อย่างเช่น ฉากหยิบทิชชูให้กับเพื่อนในห้องน้ำ หรือฉากการเดินทางของทั้งสองคนหลังจากที่ก่ออาชญากรรม มันแสดงให้เห็นถึงความไม่เชื่อมั่น ความกดดัน และความรู้สึกผิดบาปที่พร้อมจะระเบิดออกมาแต่มันถูกค้ำยันด้วยคำว่าเพื่อนกัน
 
ก่อนหน้านี้ ผู้เขียนดูหนังเรื่อง ‘Samui Song ไม่มีสมุยสำหรับเธอ’ งานกำกับของเป็นเอก รัตนเรือง แล้วถึงตอนที่ตัวละครขับรถพาแม่เดินทางหนีอะไรสักอย่าง พอมาชม ‘Sad Beauty เพื่อนฉัน ฝันสลาย’ ความรู้สึกแบบนั้นกลับทาบทับกันจนเริ่มสับสนว่าเราดูเรื่องไหน ปีเตอร์ นพชัย ชัยนาม ที่ชอบเล่นหนังเป็นเอก อยู่ในหนังเรื่องไหนกัน มันอารมณ์คล้ายกันในความเห็นส่วนตัว
 
ว่าแต่ ในหนังของตั๊ก ตัวละครเขาจะขับรถไปไหน ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย...
 
คือพอมองภาพย่อย มันเห็นจุดที่น่าสนใจในหนังเต็มไปหมด แต่พอมองภาพรวมของหนังโดยเฉพาะช่วงท้ายของเรื่อง เหมือนกับเรานั่งรถอยู่ดี ๆ แล้วโดนอะไรสักตัวแรง ๆ พอฤทธิ์ของมันเริ่มดีด เหมือนเราเดินทางอยู่ดี ๆ พอสร่างเมาแล้วเหมือนเราวาร์ปมาที่ตอนจบของหนังเลย สร้างความงงงวยมาก ๆ ว่าทิศทางของหนังต้องการจะเล่าเรื่องอะไรให้เราฟังกันแน่ในท้ายที่สุด
 
ปมฆาตกรรมอยู่ตรงไหน มิตรภาพของเพื่อนมีหน้าตาเป็นอย่างไร แล้วทำไมหนังมันคลี่คลายไปในแบบนั้น แม้มันจะชวนให้เรางง ๆ แต่องค์ประกอบหลายอย่างของหนังมันทำให้เราอยากลุ้นว่า ถ้าตั๊กมาทำหนังอีกสักเรื่อง เธอจะมีลายเซ็นบางอย่างที่หลุดออกมาเป็นเธอเองอย่างชัดเจนโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาสไตล์งานของคนรอบข้าง 
 
ในฐานะแฟนคลับของตั๊กที่ตามมานานในหลายบทบาท งานของเธอจะเป็นอย่างไรนะ?
 
ณ จุดนี้อยากเอาใจช่วย ไม่ต่างอะไรจากวันที่เชียร์แมนฯ ยูไนเต็ดทีมรัก คือวันที่เล่นไม่ค่อยดี ต่อให้ดูบอลไป สบถไป แต่ใจมันรักสักอย่าง 
 
ก็ต้องลอง ต้องลุ้นกันไป...