Connect with us

Subscribe

Entertainment

พิพิธภัณฑ์แห่งวัยเด็ก เมือง Edinburgh

เรื่อง : วณัช บัณฑิตาโสภณ

ความรู้สึกอบอุ่นมักจะเกิดขึ้นทุกครั้งเมื่อผมนึกถึงวัยเด็ก เด็กไม่ใช่ผู้ใหญ่ และผู้ใหญ่ไม่ใช่เด็ก แม้ว่าจะมีการถกเถียงกันอยู่ว่าอะไรคือเส้นแบ่งความเป็นเด็กกับความเป็นผู้ใหญ่ ขณะเดียวกันนั้น บางคนอาจเสนอว่าความเป็นเด็กนั้นไม่มีอยู่จริงเพราะเราทุกคนก็คือมนุษย์ไม่ต่างกัน

ช่างมัน!

ความเป็นเด็กที่จะพูดถึงนั้นไม่ใช่เรื่องซับซ้อน เป็นเพียงความรู้สึกผสมกับความทรงจำแสนเรียบง่ายของตัวเราเมื่อย้อนนึกถึงมัน

วัยเด็กเป็นสิ่งที่น่าหลงใหล มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราแท้ๆ แต่ก็ดูเหมือนไม่ใช่เราและผ่านมานานแสนนาน ส่วนการนึกถึงมันก็ให้พลังอย่างน่าประหลาด ดุจดั่งเป็นพลังที่อยู่ก้นบึ้งของจิตวิญญาณที่พร้อมจะปรากฏออกมาในห้วงเวลาสำคัญของชีวิต

บางประเทศเล็งเห็นความสำคัญของวัยเด็ก เพราะไม่ใช่แค่เด็กคือ อนาคตของชาติในเวลาที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในสังคมทุกวันนี้ได้มลายสิ้นไป แต่วัยเด็กที่มีคุณภาพสามารถสร้างผู้ใหญ่ที่น่านับถือได้เลยทีเดียว ที่เมือง Edinburgh ประเทศ Scotland มีพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับวัยเด็กโดยเฉพาะในชื่อว่า “Museum of Childhood (พิพิธภัณฑ์แห่งวัยเด็ก)”

1. การย้อนเวลากลับไปสู่วัยเด็กเริ่มด้วยการถามคำถาม “What is childhood?” กับ “What does childhood mean to you?”

สิ่งที่น่าสนใจของพิพิธภัณฑ์นี้คือถามคำถามโดยไม่ได้ให้คำตอบ แต่ให้ข้อมูล ให้คำศัพท์สำคัญ และให้ตัวอย่างเพื่อให้เราหาคำตอบในใจของเราเอง

“Life, Learn and Play”

2. วัยเด็กเป็นวัยที่อยู่คู่กับโรงเรียน

ในอังกฤษโรงเรียนเอกชนที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุหลายร้อยปี (มากกว่ากรุงรัตนโกสินทร์เป็นแน่) แต่การศึกษาภาคบังคับที่ขยายมาครอบคลุมเด็กทุกคนเพิ่งเกิดขึ้นปลายศตวรรษที่ 19

“โรงเรียนกับโลกภายนอก” “วินัยกับการเล่น” “เรียนเพื่อเป็นฟันเฟืองของระบบหรือเรียนเพื่ออิสรภาพ”

นั่นเป็นสิ่งที่ผมคิดระหว่างทาง

3. ข้าวของเครื่องใช้ หนังสือ และของเล่น

บางทีสิ่งที่เตือนความจำในวัยเด็กของเราได้ดีก็คือสิ่งของ หลายครั้งเวลาต้องโยกย้ายของในบ้านจะได้เจอสิ่งที่ทำให้ยิ้มและประหลาดใจได้เสมอ “รางรถไฟพลาสติก” “จุกขวดนม” “สมุดพกสมัยอนุบาล!”

พิพิธภัณฑ์นี้รวบรวมสิ่งของมากมายทั้งข้าวของเครื่องใช้ หนังสือ และของเล่น ซึ่งแน่นอน เด็กที่โตในสังคมตะวันตกต้องต่างกับเด็กบ้านเรา ม้าก้านกล้วย กะลามะพร้าว หรือการละเล่นกลางแจ้งพวกเขาคงสู้เราไม่ได้ แต่ก็มีจุดรวมอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

วัยเด็กเป็นวัยที่โลกความเป็นจริงถูกย่อส่วน รางรถไฟ-หัวรถจักร-โมเดลรถยนต์-เรือ-เครื่องบิน ดูเหมือนเป็นโลกของเด็กผู้ชาย ส่วนตุ๊กตา-เครื่องใช้ในบ้านขนาดจิ๋ว ดูเหมือนเป็นโลกของเด็กผู้หญิง

(ตอนนี้ผมเกิดคำถามในใจทำนองว่า นี่ไง หลักฐานที่เราแบ่งเด็กออกเป็นเพศชายกับเพศหญิงตั้งแต่แรก ถึงแม้ว่าเพศ (Gender) จะเป็นเรื่องทางชีววิทยาแต่เพศสภาพ (Sexuality) เป็นสิ่งที่ถูกสังคมสร้างขึ้น)

แต่ไม่ใช่แค่เด็ก พิพิธภัณฑ์ยังแสดงเรื่องราวของคนเป็นแม่ด้วย

“The arrival of a baby creates both excitement and anxiety. – การมีลูกให้ทั้งความกังวลพร้อมๆ กับความตื่นเต้น”

รวมถึงอธิบายพัฒนาการวิธีการเลี้ยงลูกในแต่ละยุคสมัย

ตอนเป็นเด็กผมอยากโตไวๆ พอเข้าประถมฯก็อยากรู้ชีวิตมัธยมฯ เป็นยังไง พออยู่มัธยมก็อยากรู้ชีวิตมหาวิทยาลัยเป็นยังไง พออยู่มหาวิทยาลัยก็อยากเรียนจบและอยากรู้ว่าโลกของการทำงานเป็นยังไง จนในที่สุดเป็นผู้ใหญ่ก็หวนกลับไปคิดถึงวัยเด็กอีกครั้ง

ความเป็นเด็กมันคงไม่ได้หนีหายไปไหน มันเกิดขึ้นกับเรา และยังคงวิ่งเล่นซ่อนหาอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ

แต่ถ้าหากยังหาไม่เจอก็เดินทางมาเยี่ยมชม “พิพิธภัณฑ์แห่งวัยเด็ก” แห่งนี้ได้ ซึ่งสิ่งที่ผมหยิบยกมาไม่ใช่ทั้งหมดที่พิพิธภัณฑ์จัดแสดง สิ่งที่ผมสะดุดใจอาจไม่ใช่สิ่งที่คุณสะดุดใจ และแน่นอน สิ่งที่ผมคิด คำตอบที่ผมให้กับวัยเด็กของผมระหว่างการเดินชมย่อมแตกต่างจากคำตอบที่คุณให้กับวัยเด็กของคุณ

นับแต่วัยเด็กวันเวลาผ่านมาเนิ่นนาน สิ่งเดียวที่ผมอยากจะขอให้ตัวเอง คือ “จงอย่าโตเป็นผู้ใหญ่แบบที่เราเคยเกลียดเป็นอันขาด” ผมคิดอย่างนั้นขณะที่ก้าวออกจากพิพิธภัณฑ์สู่โลกความเป็นจริงบนท้องถนน

Written By

ราคาของคนไม่เท่ากัน : ความเจ็บช้ำในระบบสาธารณสุขไทย

Vision

การเติบโตของ ‘นักเล่าเรื่อง’ ในพิพิธภัณฑ์

Life

คนรุ่นเก่าที่น่าเคารพ : แนวทางการใช้ชีวิตจากกรีกโบราณ

Vision

OnePiece มหากาพย์เพื่อปลดปล่อยคนรุ่นใหม่

Entertainment

Advertisement
Connect
Newsletter Signup