แม้ว่ามาลาลา ยูซัฟซัย จะก้าวขึ้นมาจากเด็กนักเรียนหญิงที่ถูกปองร้ายโดยกลุ่มฎอลิบานเพราะปรารถนาที่จะได้รับการศึกษา จนเป็นตัวแทนสิทธิสตรีแห่งองค์การสหประชาชาติและจัดตั้งกองทุน Malala Fund แต่ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคน และทุกประเทศที่จะมีโอกาสเช่นนี้ และนี่คือบางส่วนของประเทศที่สตรีส่วนใหญ่ ‘ยังไร้เสียง’ ภายใต้การกดขี่ของสังคม วัฒนธรรม และเชื้อชาติ จนอยู่ในการเฝ้าระวังของสหประชาชาติจนถึงปัจจุบัน 
 
 
อัฟกานิสถาน:
อายุเฉลี่ยของสตรีอัฟกันนั้นต่ำกว่าบุรุษถึง 45 ปี ทั้งจากความรุนแรงของสงครามยืดเยื้อยาวนาน ค่านิยมทางศาสนาที่บุรุษมีสิทธิขาดในครอบครัว จนถึงสวัสดิภาพทางสาธารณสุขและสังคมที่ต่ำ บีบบังคับให้สตรีต้องรับงานอย่างโสเภณีบนท้องถนน (และบวกรวมกับสถานการณ์ก่อการร้าย ยิ่งทำให้สิทธิสตรีที่ต่ำอยู่แล้ว ยิ่งต่ำลงไปอีกอย่างน่าใจหาย) 
 
 
คองโก:
สงครามกลางเมืองในภูมิภาคที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดความสูญเสียนับล้าน รวมถึงสตรีที่อยู่ในแนวหน้าของสงคราม ที่ตกเป็นเหยื่อของการกระทำชำเรา การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ หรือแม้แต่ความรุนแรงในครัวเรือนในระดับที่ตัวแทนจากสหประชาชาติต้องกำกับว่า ป่าเถื่อนไร้มนุษยธรรมที่สุดเท่าที่เคยมีมา 
 
 
อิรัก:
การปลดปล่อยประเทศจากรัฐบาลเผด็จการของซัดดัม ฮุสเซน  ของสหรัฐอเมริกา ผลักประเทศที่เคยมีอัตราการอ่านเขียนสูงระดับต้นๆ ของตะวันออกกลางไปสู่สภาวะถอยหลัง สวัสดิภาพทางชีวิตของสตรีก็อยู่ในระดับต่ำ อาชญากรรมทางเพศกลายเป็นเรื่องที่สามารถเกิดขึ้นได้จนกลายเป็นเรื่องธรรมดา 
 
 
เนปาล:
การสาธารณสุขระดับต่ำทำให้อัตราการเสียชีวิตในการคลอดบุตรของหญิงสาววัยก่อนเจริญพันธุ์นั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย สตรีที่เป็นหม้ายถูกตีตราจากสังคม ตกเป็นเป้าของความรุนแรง และการต่อสู้ระหว่างรัฐบาลและกบฎเหมาในตะเข็บชายแดนผลักสตรีให้เข้าสู่สนามรบในฐาน
 
 
ปากีสถาน:
ดินแดนแห่งความขัดแย้ง ด่านหน้าระหว่างเสรีประชาธิปไตยและคอมมิวนิสต์ตั้งแต่ยุคสงครามเย็น ที่สตรีถูกตีค่าเป็นเพียงแค่วัตถุ อาชญากรรมทางเพศเกิดขึ้นบ่อยครั้ง รวมถึงความรุนแรงในครัวเรือนอันเกิดจาก ‘การฆ่าเพื่อรักษาศักดิ์ศรี’ ที่ถูกมองว่าเป็นประเพณีที่รับได้ในทางปฏิบัติ 
 
 
อินเดีย:
แม้จะมีความเจริญก้าวหน้าขึ้นมาในระยะเวลาที่ผ่านมา แต่ช่องว่างระหว่างชนชั้นและรายได้ ก็ทำให้สตรีตกเป็นเป้าของอาชญากรรมทางเพศระดับรุนแรง รวมถึงประเพณีการฆ่าเพื่อรักษาศักดิ์ศรีในบริเวณหมู่บ้านชายขอบก็ยังเป็นสิ่งที่น่ากังวลจนถึงปัจจุบัน